Het gelijke met het gelijke genezen.

 Dat  is de vertaling van de term homeopathie. Vaak worden klachten bestreden met  een middel dat de symptomen  tegengaat.

 Het  basisprincipe van de homeopathie is precies  tegenovergesteld: door het dier prikkels aan te bieden  die zoveel mogelijk overeenkomst hebben met het totale  dier wordt het zelfgenezend vermogen geprikkeld het  probleem aan te  pakken.  Er wordt dus niet  nog meer toegevoegd aan de hoeveelheid compensaties die zich al in  het lichaam bevinden, maar er wordt het signaal gegeven:  dit is er aan de hand, doe er eens  wat aan.

 Homeopathie  wordt toegediend in de vorm van  een sterk verdunde vorm van een plant of product  wat in zijn oorspronkelijke vorm dezelfde symptomen te zien geeft  als de te behandelen klacht. Soms gaat  het zelfs om stoffen die onverdund giftig zijn.Maar  ook heel bekende planten zoals de ui laten zich prima  gebruiken voor homeopathische verdunningen. Het middel  allium cepa (ui) is goed inzetbaar bij  verkoudheidsklachten die sterke overeenkomst vertonen  met de reacties die wij allemaal kennen van het pellen  van scherpe uien: tranende ogen,  loopneus.

 Hoe sterker  de verdunning, die potentie genoemd wordt, hoe dieper  het signaal.

Niet  alleen de keus van het middel is dus belangrijk, ook de  keuze van de potentie heeft een wezenlijke invloed op de  werking. Deze keuze is afhankelijk van de aard en duur  van de klacht en van de conditie van het dier zelf.  Naast klassieke homeopathie, waarbij één middel gekozen  wordt wat zoveel mogelijk het totaalbeeld aanpakt, kan  ook gekozen worden voor de zogenaamde  complexhomeopathie, waarbij een combinatie van middelen  een ondersteuning kan bieden bij andere  therapieën.